SchApenkooi

‘Mijn’ leerlingen, die ik zeker niet bezat, kwamen graag naar mijn les. niet omdat ze alles wat ik tijdens de gymlessen aan hen aanbood, maar volgens mij (en wat feedback op latere leeftijd) vooral door de manier waarop ik mijn lessen gaf.
Het ging en gaat mij nog steeds om geven en vanuit deze luxe positie werkelijk verschil te maken. Wat een prachtige gelegenheid om werkelijk onderscheid te maken voor iemand door gewoon te zijn.
In mijn huidige ‘dienstverband’ als zelfstandige in ‘de sport’ is er volgens mij niet zo veel veranderd. ‘Mijn’ deelnemers en clienten, leerlingen en ‘slachtoffers’ komen naar mijn lessen omdat ze altijd weten dat ze iets zullen ontvangen, en daar graag iets voor inleveren.
In de de (nieuwe) SchApenkooi lessen, trainingen op woensdag avond merk ik dat er een vergelijkbare sfeer en saamhorigheid heerst, die volgens mij (deels) gecreëerd word door de pure euforie die ik zelf al ervaar op weg naar de gymzaal. Ik denk wel eens dat die enthousiasme niet door iedereen begrepen word, en soms zelfs vragen deelnemers mij of ik aub wil stoppen (met zingen in de regen) als ik de mineur stemming waarin ze soms verkeren probeer te doorbreken.
Vrijheid is een breed begrip, en ik ervaar een eindeloze mogelijkheid in de vorm waarin deze vrijheid uit mij stroomt.
SchApenkooi is een vorm en variatie van Apenkooi die voor en door volwassenen is aangepast in een variatie aan spelvormen. Vrijheid van keuzes, vrijheid van deelname, vrijheid van intensiteit en vrijheid van ‘laten gaan’, dit aanbod is wat ik in alle trainingsvormen meeneem en promoot.
Sport zou een spel moeten zijn, en spelen is vrijheid. Vroeger of later erkennen we dat we een ‘allergie’ ontwikkelen tegen spelende (zingende, dansende, schaamteloze, energieke) mensen, terwijl we er eigenlijk hard naar verlangen maar dit niet (meer) durven/ kunnen voelen en uiten door o.a. de onderdrukte veeleisende en beperkende positie waar we ons door de valkuil van consumptie, ‘luxe’ en verwachtingen door hebben laten wegduwen in de compleet onterechte ‘grote mensen’ norm,…

Om van Homo Sapiens (denkende mens) naar Homo Ludens (spelende mens) te gaan is vrijheid volgens mij essentieel.
In de hoop dat deze spelende mens snel zal kunnen inzien dat we hoog nodig zullen moeten samenwerken en spelen met onze moeder aarde i.p.v. onze enige werkelijk belangrijke basis ‘denkend’ leeg te trekken en uit te buiten.

Aho whoehaaoee